Piaskowanie – precyzyjne i elastyczne

Piaskowanie wykorzystuje sprężone powietrze jako główną siłę napędową do natryskiwania nieregularnych materiałów ściernych z dużą prędkością na powierzchnię obrabianego przedmiotu. Jego głównym zadaniem jest czyszczenie i precyzyjne zgrubianie, z dodatkowymi funkcjami gratowania. Jest to kluczowy proces obróbki wstępnej przed natryskiwaniem i galwanizacją.

Moc można elastycznie regulować: ciśnienie powietrza do piaskowania ciśnieniowego wynosi 0,5–0,7 MPa, a do piaskowania ssącego 0,3–0,5 MPa. W niektórych przypadkach można zastosować piaskowanie wspomagane wodą pod wysokim ciśnieniem (na mokro). Do ścierniw należą nieregularne materiały ścierne o ostrych krawędziach, takie jak piasek kwarcowy, brązowy tlenek glinu i ekologiczne skorupy orzechów włoskich. Wielkość cząstek dobiera się na podstawie wymagań dotyczących chropowatości powierzchni; do stopnia usuwania rdzy Sa2,5 zaleca się ziarno G120–G80.

Jego głównym celem jest dokładne usuwanie oleju, starych powłok i rdzy z powierzchni przedmiotu obrabianego, precyzyjna kontrola chropowatości powierzchni oraz poprawa przyczepności kolejnych powłok. Może być również stosowany do grawerowania artystycznego i matowania produktów elektronicznych.

Nadaje się do obróbki precyzyjnych detali o małych partiach, zróżnicowanych i złożonych kształtach, takich jak formy, cienkościenne części aluminiowe, a także do miejscowego usuwania rdzy z sekcji statków. Jest bardziej przyjazny dla miękkich metali i cienkich blach, zapobiegając odkształceniom, i jest zgodny z normą GB/T 8923.1 dotyczącą stopnia usuwania rdzy.

Śrutowanie – precyzyjne i skoncentrowane

Podobnie jak piaskowanie mechaniczne, śrutowanie wykorzystuje sprężone powietrze lub niewielką siłę odśrodkową do rozpylania okrągłych śrutów z dużą prędkością na powierzchnię obrabianego przedmiotu. Koncentruje się ono przede wszystkim na wzmocnieniu powierzchni i nadaje się do miejscowej obróbki skomplikowanych obszarów.

Moc jest elastycznie regulowana, co pozwala na precyzyjną kontrolę kąta natrysku i prędkości strumienia, dzięki czemu urządzenie nadaje się do czyszczenia skomplikowanych wnęk i narożników, których nie można obrobić metodą śrutowania. Śrut, podobnie jak w przypadku śrutowania, to okrągłe śruty o średnicy 0,1–2,0 mm. Mają one gładką powierzchnię, nie rysują nadmiernie obrabianego przedmiotu i nadają się do recyklingu.

Jego główną funkcją jest zwiększenie twardości powierzchni, wytrzymałości zmęczeniowej i odporności na zużycie poprzez utwardzanie zgniotowe, a także korekcja naprężeń i usuwanie zadziorów. Efekt czyszczenia jest słabszy niż w przypadku piaskowania.

Zastosowane scenariusze obejmują lokalne wzmocnienie kluczowych elementów nośnych, takich jak przekładnie samochodowe, części lotnicze i łożyska. Należy pamiętać, że elementy obrabiane z powierzchniowym olejem muszą zostać wcześniej odtłuszczone, aby uniknąć zanieczyszczenia śrutu i pogorszenia wyników.

Śrutowanie – partiami i wydajnie

Śrutowanie wykorzystuje mechaniczną siłę odśrodkową jako główną siłę napędową. Szybkoobrotowy wirnik (koło strumieniowe) wyrzuca okrągłe śruty z dużą prędkością na powierzchnię obrabianego przedmiotu. Koncentruje się na wysokowydajnym czyszczeniu wsadowym i wzmacnianiu powierzchni, charakteryzuje się wysokim stopniem automatyzacji i jest preferowanym wyborem w przypadku produkcji na dużą skalę.

Prędkość obrotowa wirnika może sięgać 1500–3000 obr./min, a początkowa prędkość śrutu do 100 m/s. Proces ten nie wymaga użycia sprężarki powietrza i oferuje wyższy współczynnik efektywności energetycznej niż pozostałe dwa procesy w długotrwałym użytkowaniu, z wydajnością o ponad 30% wyższą niż w przypadku ręcznego piaskowania. Śrut to okrągłe, bezkrawędziowe śruty, najczęściej ze staliwa lub stali nierdzewnej, o średnicy 0,8–2,5 mm. Można je poddawać recyklingowi setki razy, wymagając jedynie regularnego uzupełniania (uzupełnianie ≤ 10% całkowitej objętości).

Jego główną funkcją jest okresowe usuwanie zgorzeliny, piasku formierskiego i rdzy z odlewów i odkuwek, a także zwiększanie twardości powierzchni i odporności na zmęczenie poprzez utwardzanie zgniotowe i łagodzenie naprężeń wewnętrznych.

Zastosowania obejmują głównie duże ilości standardowych elementów obrabianych, takich jak blachy stalowe, wieże turbin wiatrowych i części podwozi samochodowych. System można połączyć z automatycznymi liniami przenośnikowymi w celu zapewnienia ciągłej produkcji, zgodnie z normami JB/T 8355 dotyczącymi sprzętu oraz normą GB/T 8923.1 dotyczącą stopnia usuwania rdzy.

1. Różnice w źródłach zasilania

• Piaskowanie: Głównie za pomocą sprężonego powietrza, z możliwością regulacji ciśnienia powietrza w celu spełnienia różnych wymagań dotyczących precyzji.
• Śrutowanie: Podobna moc do piaskowania; wykorzystuje sprężone powietrze lub niewielką siłę odśrodkową dla precyzyjnej kontroli.
• Śrutowanie: Wykorzystuje siłę odśrodkową wirnika (moc mechaniczną), nie wymaga sprężarki powietrza, zapewnia stabilniejszą i mocniejszą moc.

2. Różnice w podstawowym celu

• Piaskowanie: Podstawowe funkcje obejmują czyszczenie powierzchni i dokładne zgrubianie jako przygotowanie do natryskiwania i galwanizacji, z usuwaniem zadziorów.
• Śrutowanie: Podstawową funkcją jest miejscowe wzmacnianie powierzchni w celu zwiększenia twardości i odporności na zmęczenie. Efekt czyszczenia jest stosunkowo słaby.
• Śrutowanie: Główne funkcje obejmują usuwanie rdzy i tlenków wsadowych oraz ogólne wzmacnianie powierzchni, kładąc nacisk na wysoką wydajność.

3. Różnice w charakterystyce mediów

• Piaskowanie: Wykorzystuje nieregularne, ostrokrawędziowe materiały ścierne (piasek kwarcowy, brązowy tlenek glinu itp.), niepodlegające recyklingowi.
• Śrutowanie: Stosuje się okrągłe śruty o gładkiej powierzchni, które nie rysują nadmiernie obrabianych elementów; nadają się do recyklingu.
• Śrutowanie: Takie same okrągłe ścierniwo, jak w przypadku śrutowania (śrut ze staliwa, śrut ze stali nierdzewnej itp.), przy wysokiej wydajności recyklingu.

4. Różnice w scenariuszach mających zastosowanie

• Piaskowanie: Nadaje się do obróbki małych serii, różnorodnych, skomplikowanych i precyzyjnych elementów (formy, cienkościenne części aluminiowe).
• Śrutowanie: Nadaje się do skomplikowanych wewnętrznych wnęk i narożników, do których nie można dotrzeć metodą śrutowania, głównie w przypadku kluczowych części nośnych (przekładnie samochodowe).
• Śrutowanie: Nadaje się do masowej produkcji standardowych elementów obrabianych (blach stalowych, wież turbin wiatrowych), kompatybilny ze zautomatyzowanymi liniami produkcyjnymi.

5. Różnice środowiskowe i kosztowe

• Piaskowanie: generuje duże ilości pyłu; materiały ścierne niepodlegające recyklingowi generują stosunkowo wysokie koszty długoterminowe.
• Śrutowanie: Umiarkowane pylenie, śrut nadający się do recyklingu, koszt piaskowania i śrutowania jest podobny.
• Śrutowanie: W pełni zamknięty sprzęt o niskim zapyleniu, wysoki wskaźnik recyklingu ścierniwa, najniższe koszty długoterminowe.